จุนอู
จุนโอ โอเคมั้ย
ซูบิน
ตอนนี้นายก็โตแล้ว
และฉันก็มีครอบครัวใหม่แล้ว
นายและฉัน
ต้องไปตามทางที่แตกต่างกัน
เธอไปไหนมา
[แม่]
ทำไงดี เราจะทำยังไงดี
รับสายหน่อย
[แม่]
หนูต้องไปทำงานบ้านที่บ้านชานยอล
ช่วยไปส่งหน่อยค่ะ
เร็วค่ะ
โยนลูกบอลให้หน่อยครับ เร็วครับ
เรายังกินจาจังมยอนไม่เสร็จเลยครับ
ขอบคุณฮะ พี่จาจังมยอน
นาย...
ก่อนหน้านี้พี่เคยมาเก็บจานที่บ้านเราใช่มั้ยครับ
ความจำดีจริงๆ
ก็พี่หล่อนี่ฮะ
นายก็...
หล่อเหมือนกัน
ผมได้ยินบ่อยแล้วฮะ
ฉันหวังว่านายจะโตขึ้นมา
เป็นคนกล้าหาญนะ เด็กน้อย
ฮะ
จุนอู
แม่ฮะ
พี่เขาเป็นคนเก็บบอลให้ผมครับ
พ่อฮะ วันนี้เรากินจาจังมยอนกันนะ
เข้าไปในบ้านก่อนนะ
ไปกันลูก
บ๊ายบายฮะ พี่จาจังมยอน
ขอบคุณนะคะ
อะไรกันครับ
ทำไมต้องตั้งชื่อเขาเหมือนผมด้วย
ทำไมครับ
ตอนที่ตั้งชื่อให้เขา
ฉันคิดว่า
ถ้าทำแบบนี้ อาจได้รับการให้อภัย
ตอนนั้นฉันยังเด็ก
ยังมีเรื่องที่ไม่รู้อีกมากมาย
ฉันจะตั้งใจเลี้ยงเขาด้วยความรักทั้งหมด
อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ทำได้
ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ แต่ว่าใช้ชื่อผม...
ตั้งเป็นชื่อลูกของคุณ
มันแย่เกินไปหน่อยมั้ย
แม่ของผม
เขายังคิดว่าช่วงเวลาที่ได้อยู่กับรักแรก
คือช่วงเวลาที่งดงามที่สุดในชีวิต
ตอนที่อายุ 18
ตอนนี้ก็ยังคิดถึงอยู่
เขาบอกผมตลอด
ว่า "พ่อของลูกคือคนดีจริงๆ"
"เขาต้องรักลูกมากๆ แน่"
แม่เอาแต่พูดแบบนี้ตลอด
เพราะงั้น...
ผมก็คิดถึงมากเหมือนกัน
คนที่ได้ชื่อว่าเป็น "พ่อ"
ผมมาที่นี่เพราะเมื่อกี้ยังไม่ได้พูดไป
ขอโทษนะ จุนอู
ขอโทษจริงๆ
ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
ผมน่ะ
ผมจะไม่กลับมาหาคุณอีกแล้วครับ
รักษาสุขภาพด้วยครับ
จุนอู
คุณชื่อชเวมยองจุนหรือเปล่าครับ
เปล่าจ้ะ
ขอโทษนะครับ ชื่อชเวมยองจุนหรือเปล่าครับ
ชเวมยองจุนเหรอ
ไม่ใช่จ้ะ
คุณชเวมยองจุน
สวัสดีฮะ ผมชื่อชเวจุนอูฮะ
วันนี้เป็นวันเกิดของผม
ถ้าได้ใช้เวลากับพ่อก็คงจะดี
แต่ว่าไม่เป็นไรฮะ
แม่บอกว่าวันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิต
ผมคิดถึงพ่อนะฮะ
ผมเชื่อว่าเราจะได้เจอกันอีกครั้ง
สวัสดีครับ ผมชเวจุนอูครับ
เอาจริง
ผมก็ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร
ผมก็แค่เขียนจดหมายมาเพราะว่าคิดถึง
ผมสงสัยมาตลอดว่าพ่อของผมเป็นคนแบบไหน
บางครั้ง
แค่บางครั้ง
ผมจะมองอยู่จากที่ไกลๆ
และช่วยจำผม ที่ชื่อชเวจุนอูด้วยนะครับ
แค่นั้นก็พอ
แค่ความรู้สึกคิดถึง
จดจำแค่ความรู้สึกนั้นไว้ก็พอ
ความรู้สึกในตอนนั้น
- ที่รัก - ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนถึงได้เพิ่งโผล่หัวมา
แกทำลายการสอบซะย่อยยับ
แกทำการสอบพังแบบนี้ได้ยังไง
แกรู้คำตอบที่ถูกอยู่แล้ว แต่ทำให้ผิด
บ้าไปแล้วหรือไง
พ่อแก้ปัญหาได้อยู่แล้วนี่ครับ
หรือว่าครูโอไม่รับสินบนครับ
ทำไงดีครับ
ฮวียอง!
ไอ้ลูกเวร
นี่แกจงใจสร้างเรื่องขึ้นมา ให้ฉันเดือนร้อนใช่มั้ย
แกแค่ผลาญเงิน
ที่ฉันหามา
จากการทำงานหามรุ่งหามค่ำ
- ว่าไง - ที่รัก ที่รัก
ตีฉันเถอะ ตีฉันเลย
- ตีฉันนะ ตีฉัน - ได้เลยพัคกึมจา
งั้นเริ่มจากเธอเลยแล้วกัน
วันๆ เอาแต่อยู่บ้านกินเหล้า
และปล่อยให้ลูกกลายเป็นแบบนี้
กล้าดียังไง
ปล่อย ไม่ปล่อยใช่มั้ย
ปล่อย
ไอ้ลูกหมา
ครับ ผมเป็นหมา
ผมก็เป็นหมาเหมือนพ่อล่ะครับ
เป็นเศษสวะ
แกกล้าดียังไง ไอ้ลูกเวร
ผมน่ะ
เกลียดที่พ่อทำแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
ผมคิดมาเสมอว่าจะต้องไม่เป็นแบบพ่อ
แต่ผมก็ไม่รู้ตัวเลย ว่าตัวเองกำลังค่อยๆ เหมือนพ่อเข้าไปทุกวัน
เป็นปีศาจที่เหยียบย่ำคนที่อ่อนแอกว่า
ทำยังไงก็ได้ให้ได้มา โดยไม่สนวิธีการใดๆ ทั้งนั้น
เป็นเศษสวะ
ผมกลายเป็นแบบนั้น และกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
แต่ว่า
มันย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว
ตอนที่ผมยังไม่เป็นแบบนี้
ผมอยากจะเป็นคนที่ดีกว่าพ่อ
แต่ทำไม่ได้แล้วครับ
ไอ้เวรนี่ มันกล้าดียังไงมาว่าพ่อแบบนี้
- ที่รักได้โปรด - ปล่อย
- อย่านะคะ - ปล่อย
ถ้าตีแม่อีกครั้งล่ะก็
ผมจะไม่อยู่เฉยๆ แน่
ฮวียอง ออกไปเร็วลูก
หนีไปเร็ว
คนนี้เหรอ
ใช่แล้ว
คิมจีมิน
นี่มันที่นั่นไม่ใช่เหรอ
ทำไมเธอถึงมานั่งตามหาแฟนครูโอล่ะ
จะไปทำอะไรแย่ๆ ใส่เขาเหรอ
เปล่า
ฉันมีแผนอยู่
แต่ว่าทำไมเราต้องพูดเบาๆ ด้วย
นี่
ชานยอล
ว่าไง
ขอยืมมือถือหน่อยสิ
อืม
อะนี่
จุนอู ฉันยูซูบินนะ
ถ้าไปถึงที่ทำงานพาร์ตไทม์แล้ว ดูตรงแถวๆ ที่จอดรถจักรยานหน่อยนะ
- อันนี้ดี - โอเค
โอ๊ย ง่วงจะตายอยู่แล้ว
ซูบิน ออกมาสูดอากาศหน่อย
ซูบิน
ให้ตาย ตั้งใจอ่านหนังสือจริงๆ
พี่คะ
พี่คะ พี่คะ
พี่คะ กินข้าวหรือยังคะ
ไม่เป็นไร
ยายฉันทำหม้อไฟอร่อยอย่างนี้เลยค่ะ
ฉันจะรีบไปนะ ขอบคุณมาก
ไปดีๆ นะ
ไม่อยากจะเชื่อว่ายูซูบินจะทำแบบนี้
นี่ล่ะรักแท้
รู้อะไรเกี่ยวกับความรักบ้างเนี่ย
ไปกันเถอะ
บอกว่าอย่าไง
อย่านะ อย่าให้เห็นว่าทำนะ
ไม่ต้องมาเจอซูบินอีก ไม่ต้องโทรมาหาด้วย
แค่นี้นะ
ซูบิน
หนูไปทำการบ้านที่บ้านชานยอลมาค่ะ
อืม แม่รู้แล้ว
หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ
อืม เดี๋ยวนะ
ทำไมไปเจอพ่อแล้วไม่บอกแม่ล่ะ
ซูบิน
แม่...
แม่ไม่รู้นะว่าพ่อเขาพูดอะไรกับลูก
แต่มันไม่จริงเลยลูก
เขาทะเลาะกับแม่แล้วงอนน่ะ
ไม่ต้องใส่ใจนะ เข้าใจมั้ย
อืม
โอเค
จริงๆ นะลูก
พ่อกับแม่ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันจริงๆ
ลูกแค่ตั้งใจเรียนก็พอแล้ว
นะ
เราต้องจัดงานฉลองกันด้วย ช้าไปแล้วใช่มั้ย
แม่มาคิดดูแล้ว เราไปเที่ยวกันมั้ยลูก
เกาะเชจูเป็นไง
ได้ค่ะ ถ้าแม่อยากไป
โอเค
ถ้างั้นแม่จะลองแพลนดูนะ
โอเคจ้ะ.
ไปอาบน้ำเถอะ
ทำอะไรของเขานะ
ทำอะไรอยู่
มัน...
ตลกเหรอ
ฉันแค่ตลกตัวเอง
ที่มาหิวเอาตอนสถานการณ์แบบนี้
จุนอู ฉันยูซูบินนะ
ถ้าไปถึงที่ทำงานพาร์ตไทม์แล้ว ดูตรงแถวๆ ที่จอดรถจักรยานหน่อยนะ
จุนอู ก่อนหน้านี้ตกใจมากเลยใช่มั้ย
จริงๆ แล้วฮวียองเอามือถือมาให้ยืมใช้น่ะ
แต่ฉันใจร้อน เลยรีบโทรหานาย
ก็เลยได้ยินโดยบังเอิญ
ที่นายไปเจอกับเขาคนนั้น
ขอโทษนะ
ที่ไม่ได้ขออนุญาตก่อน
รู้สึกแย่มากๆ เลยใช่มั้ย
ฉันรู้ดีว่าตอนนี้
นายรู้สึกยังไง
ยิ่งเสียใจเข้าไปใหญ่
ตอนที่ฉันรู้สึกแย่เพราะพ่อ
นายคอยปลอบใจฉัน
ฉันก็ควรจะทำแบบนั้นเหมือนกัน
แต่กลับไม่ได้อยู่ข้างๆ นาย
สิ่งที่ทำได้ตอนนี้
อาจมีแค่เขียนจดหมายให้
แต่นายยังมีฉันอยู่นะ
ฉันจะเป็นกำลังใจให้เสมอ
ทั้งตอนเช้า
ตอนกลางวัน
และก็เวลานอนตอนกลางคืน
เพราะงั้น
เรามาผ่านเรื่องพวกนี้
ไปด้วยจดหมายฉบับนี้กันนะ
คิดถึงนะ
ฉันชอบเธอ
มากๆ
ซูบิน
[หอพักจองโฮ]
จีมินครับ
วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ
อ่านหนังสือได้เยอะมั้ย
เอาเลยครับ
ค่อยๆ ใช้เวลาคิดได้เลย
ผมจะรอนะ
ทำได้แค่รอ
จนกว่าจะดีขึ้น
ฝันดีนะ
ยังไม่นอนสินะ
ฉันน่ะ
จะพยายามให้มากขึ้น
จะได้เป็นคนที่เธอพึ่งพาได้
ฝันดีนะ
นายไดเอตอยู่เหรอ
ทำไมควอนดาฮินถึงไดเอตตลอดเลย
นายเป็นแฟนเขานี่
มาฮวียอง
กินเถอะ
เมื่อก่อนนายไม่ได้เป็นแบบนี้นี่
ทำไมถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้
กินให้อร่อยนะ
ฉันไปก่อนล่ะ
หวัดดี จองโอเจ
มาแล้วเหรอ
ทำไมดูไร้เรี่ยวแรงแบบนี้ล่ะ
ไหนว่าดีกับดาฮินแล้วไง
ดีกันแล้ว
คุยกันหน่อยมั้ย
เอาสิ
ฉันน่าจะบอกนายเป็นคนแรก
โทษทีนะ
ไม่จำเป็นต้องบอกฉันหรอก
มันคือทางเลือกของนาย
ฉันประหลาดใช่มั้ย
ไม่นี่
ก็มันความรู้สึกนายนี่
นั่นสินะ
ฉันยังไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่
เลยสับสนไปหมด
ฉันพยายามหาคำตอบอยู่
ถึงแม้
มันจะเป็นแบบนี้ก็ตาม
ฮวียอง
ขอบคุณนะ
คุยกันแล้วใช่มั้ย
อืม
ฉันคิดว่าเป็นนายเลยไม่ได้รับ
ได้จดหมายแล้วนะ
- โอเจน่ะเหรอ จริงอะ - จริงเหรอ
อะไรเนี่ย ประหลาดชะมัด
เฮ้ย
ประหลาดตรงไหน
เขาก็แค่ชอบคนคนนึง
นายประหลาดกว่าอีก เล่นเกมไปเถอะ
โอ้ ยูพิลซัง
ไม่คิดมาก่อนเลยนะเนี่ย
ฮวียอง เห็นนี่หรือยัง
[โอเจชอบฮวียอง]
ถึงหน้าไหนแล้วอะ
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันได้ยินในห้องพยาบาล
ตอนที่จองโอเจบอกกับควอนดาฮิน
อึนซอจิน
จะไม่หุบปากใช่มั้ย
นังนี่
พอแล้ว
ปล่อยไปเถอะ
เดี๋ยวก็เลิกพูดเอง
นี่ ไม่ต้องไปสนใจหรอก
ดาฮิน
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
จองโอเจ
อะไร บอกว่าตอนเช้าให้มาด้วยกันไง
ไหนว่าจะช่วยถือกระถางไง
อ่อ โทษทีนะ
พอดีฉันต้องดูโอดงน่ะ
พ่อกับแม่ไปตลาดแต่เช้าเลย
มานี่เลย
ฉันมีของให้นายช่วยถือเยอะเลย
เราไปเรือนเพาะชำก่อนนะ
- อืม - อืม
นายไปก่อนเลย
- โอเจ - ว่าไง
ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อฉันหรอก
ไม่ต้องทำแบบนั้น
และก็เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว
นายเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า
ยิ้มเข้าไว้นะ
อืม
ไปได้แล้ว
ควอนดาฮิน อะไรเนี่ย
ยังจะใจสั่นอีก
จุนอู ว่าไง
ครูครับ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ทำไมต้องจริงจังด้วย ครูกังวลไปหมดแล้ว
ว่ามาเลย
ผม...
ไปที่สถาบันกวดวิชามา
แล้วไง
เต่าทอง...
สถาบันกวดวิชาเต่าทอง
เขาสอนอะไรเหรอ
วาดรูปครับ
วาดรูปเหรอ
วาดรูป งั้นก็หมายความว่า...
เธอตัดสินใจเรื่องมหาลัยได้แล้วใช่มั้ย
วาดรูป
ศิลปะ
มหาลัยศิลปะ
ฮูเร่
เธอจะเริ่มอย่างจริงจังแล้วใช่มั้ย
ตัดสินใจได้ดีมากเลย
ครูรู้แล้วตั้งแต่เธอวาดรูปเต่าทองแล้ว
ว่าเธอมีพรสวรรค์
ครับ
แต่ผมยังไม่ได้ตัดสินใจเด็ดขาด
ไม่ๆ เราเริ่มกันเลยดีกว่า ก่อนที่จะสายเกินไป
แต่ว่าเธอน่าจะต้องเริ่มเรียนจากพื้นฐานเลยนะ
ครับ
ผมดูๆ ไว้สองสามที่แล้วครับ
แต่มันไม่ง่ายเลยครับ
นั่นสินะ
ครูมีรุ่นน้องจากค่ายทหาร
สอนนักเรียนเตรียบสอบเข้าม. ศิลปะอยู่
ให้ครูลองถามให้ดูมั้ย
เขาอาจไม่หล่อเท่าครู แต่ว่า
สถาบันเขาก็มีชื่อเสียง ด้านสอบเข้ามหาลัยศิลปะอยู่นะ
ครูรู้ เตรียมตัวเข้าม. ศิลปะ มันไม่ง่ายเลย
แต่ว่า...
ครูจะช่วยเธอเอง
แต่ว่า มันจะโอเคใช่มั้ยครับ
ต้องโอเคสิ
ขอบคุณครับ
ครูลองคุยกับเขาดูแล้วนะ เธอลองไปที่นั่นดูนะ
เราต้องรีบเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ ตอนที่อยากทำจริงๆ
จุนอู สู้ๆ นะ
ซูบิน
เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ
ฉันอ่านจดหมายของเธอ
แล้วนอนไม่หลับเลย
เพราะประทับใจมาก
ไม่หรอก
ฉันมานั่งคิดดูว่าฉันจะทำอะไรให้นายได้บ้าง
ก็มีแค่อันนั้นล่ะ
คราวหน้าถ้ามีอะไรจะพูด เราทำแบบนั้นกันดูมั้ย
ตอนที่
มันยากที่จะพูดออกมา
อืม
ซูบิน
ฉันมีเป้าหมายแล้วนะ
ว่าในอนาคตจะทำอะไร
อะไรเหรอ
ตอนนี้ยังไม่ได้คิดถึงรายละเอียด
แต่ว่าฉันชอบวาดรูป
เลยเอามาเป็นเป้าหมาย และตั้งใจเรียน
จริงเหรอ
ยอดไปเลย
ฉันก็ชอบที่นายวาดรูปเหมือนกัน
ฉันคอยเชียร์นายอยู่นะ
เพราะเธอนั่นล่ะ
เพราะว่ามีเธออยู่ เลยคิดที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้น
และก็มีความฝันด้วย
นายน่ะ
เปลี่ยนไปเยอะเลย
ฉันภูมิใจมาก
ใช่มั้ยล่ะ
อ่อ ใช่แล้ว
อะไรเหรอ
ฉันสัญญากับแม่เธอไว้ ว่าจะไม่เจอเธอแบบนี้
ฉันต้องรักษาสัญญาสิ
ไปก่อนเลย
อืม
จุนอู
นายน่ะ
เป็นคนดีจริงๆ
โซเย
ฉันกลัวว่าถ้าฉันไม่มา แล้วนายจะไม่ยอมกินข้าว
มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ
จะขอบคุณเรื่องซังฮุนวันนั้นน่ะ
โอเค
ไปก่อนนะ
โซเย
ฉันกำลังพยายามอยู่นะ
ที่จะเป็นคนที่มีค่าพอดีจะอยู่ข้างๆ เธอ
เพราะงั้นให้โอกาสอีกครั้งนะ
ขอโอกาส
อีกแค่ครั้งเดียว
ทำข้อสอบ
ได้มั้ย
ไม่มาเอาหนังสือไปเหรอ
ได้ยินเรื่องนายแล้ว
นายชอบใครก็เรื่องของนาย
แต่อย่าเอาฉันไปเกี่ยวด้วย
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก มันไม่เกิดขึ้นอยู่แล้ว
มันคือปัญหาของฉันเอง
คือว่าครูครับ
พอจะรู้จักใครที่ติวสอบเข้าม. ศิลปะบ้างมั้ย
ครูโอ ครูโอ
ครูโอ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ไปก่อนได้เลยนะ
คนจากกระทรวงศึกษามาที่นี่
มีข่าวใหญ่
คนจากกระทรวงศึกษา มาหามาฮวียองน่ะ
โห จริงอะ
ขอทางหน่อย ขอทางหน่อย
ว้าว
นี่! พวกเธอทำอะไรกัน
กลับเข้าห้องเรียนไปเลยนะ
ซังฮุน กลับห้องไป
เร็วๆ เข้า
ครับ
ขอบคุณครับ
มาฮวียอง
รู้เรื่องแก้ไขคะแนนเมื่อเทอมที่แล้วมั้ย
ผมขออธิบายเองครับ
ตอนนั้น ฮวียองไม่...
[กระดาษคำตอบที่ถูกแก้]
เราอยากฟังคำตอบจากมาฮวียองครับ
ผมเพิ่มรู้เมื่อไม่นานมานี้ครับ
ผมยอมรับทุกข้อกล่าวหาครับ
และจะให้ความร่วมมือในการสอบสวนครับ
ถ้าพิสูจน์ได้ว่าคะแนนของเธอถูกแก้จริงๆ
ทั้งเธอ ครูที่ทำการแก้ไขคะแนน
และพ่อแม่ของเธอจะถูกลงโทษทั้งหมด
และสุดท้าย
และเธอจะได้ศูนย์ในรายวิชานี้
โล่งเลยใช่มั้ยล่ะ
นายเหรอ
อะไรนะ
นายคิดว่าฉันเป็นคนทำเหรอ
ฉันก็ว่าจะทำอยู่
แต่เสียใจด้วย ไม่ใช่ฉันว่ะ
ฉันพูดจริง
อะไรของนายเนี่ยจุนอู
อะไร จะเปลี่ยนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหรอ
สมควรแล้ว
ถ้าเขาสมควรได้รับโทษ
เขาก็ต้องรับ
ฉันแค่สงสัยว่าเป็นนาย
ฮัลโหล
พ่อ ผมเอง
บ้าไปแล้วหรือไง
พูดอะไรไร้สาระ
ความผันแปรคือการที่ทรัพยากรธรรมชาติ มีแนวโน้มเปลี่ยนแปลงไป
เทคโนโลยี ที่ใช้ทรัพยากรทางธรรมชาติ...
ตัวอย่างเช่น ปิโตรเลียม
ในอดีตเราไม่มีเทคโนโลยีที่จะนำมันมาใช้
เราก็คิดว่ามันเป็นแค่สสารทางธรรมชาติ
แล้วตอนนี้เป็นไง กลายเป็นทรัพยากรทางธรรมชาติที่สำคัญไปแล้ว
นี่ล่ะ มูลค่าทำให้มันเปลี่ยนแปลงไป
และทรัพยากรทางธรรมชาติ
รองผอ. ครับ
ว่าไงครูโอ
เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น
โดยที่ผมไม่รู้เรื่องได้ยังไง
ให้ตาย
นี่มันกลายเป็นจุดด่างพร้อย ในอาชีพครูของผมที่ทำมา 25 ปีเลย
ผมจะไม่โดนไล่ออกใช่มั้ย
ผมจะทำยังไงดีนะ
ยังไม่ได้เป็นผอ. เลย
ไม่ๆ มันต้องไม่เกิดขึ้น
ให้ความร่วมมือในการสอบสวน
และจบมันดีๆ เถอะครับ
ผมอุทิศตัวให้ที่นี่มาตั้งนานแล้ว
เพราะงั้นเขาไม่ทำแบบนั้นหรอก
ครูคะ หนูมีเรื่องที่จะปรึกษาครูหน่อยค่ะ
ปรึกษาเหรอ
ตอนไหนก็ได้เลย ที่โรงเรียนตอนนี้เลยมั้ย
หนูอยากเจอครูข้างนอกน่ะค่ะ
ดีๆ เจอกันที่ไหนดี
ชานยอล
ครูมาถึงแล้วนะ
ยังมาไม่ถึงอีกเหรอ
ครูคะ
เจอพี่คนนั้นแล้วหรือยัง
เธอนี่นะ จริงๆ เลย อยากโดนดุใช่มั้ย
จีมิน
ฉันไม่อยากเจอคุณอีกแล้วค่ะ
กลับไปได้แล้ว
ผมกลับแน่ครับ แต่เราต้องคุยกันก่อน
คุณคะ
ฉันไม่ใช่คนที่ดีพอที่จะชอบคุณหรอกค่ะ
งานก็ยังหาไม่ได้ ได้แต่ทำงานพาร์ตไทม์ไปเรื่อยๆ
และมีคนที่บ้านหวังจะพึ่งฉันอีกเยอะแยะเลยค่ะ
คุณมีงานประจำที่มั่นคง
และก็เป็นคนดี ฉันก็อยากคบคุณต่อไปนะคะ
แต่ว่ายิ่งคบกันต่อไป
ฉันก็รู้สึกว่าฉันไม่คู่ควร
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะครับ
ผมไม่คิดแบบนั้นเลยนะ
ขอโทษนะคะ
ฉันขอตัวก่อน
ดื่มนี่ก่อนค่อยไปนะคะ
จีมินครับ
ขอบใจมากนะชานยอล
ฉันเจอเขาแล้วล่ะ
ครูคะ รอบนี้ทำให้ดีๆ นะ
เฮ้อ ตาเป็นอะไรเนี่ย
ทำไมถึงเป็นปัญหาได้นะ
แค่คบกันก็ได้นี่
ทำไมต้องทำให้วุ่นวายด้วย
ทำอะไร
ทำงานสินะ
ฉันว่าคงเป็นฉันเองนี่ล่ะ
คนที่เอาข้อมูลไปบอก
คือฉันเองล่ะ
ฉันลองโทรหาพ่อตอนที่อยู่ที่โรงเรียน
เขาบอกว่าเขาเป็นคนแจ้งไปเอง
ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงมาขุดคุ้น เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว
แล้วงานของพ่อล่ะ
นายไม่ได้เงียบไว้ เพราะห่วงเรื่องงานของพ่อเหรอ
เขาลาออกแล้วล่ะ
เขาบอกว่าเขาไม่เสียใจหรอก เพราะไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
เขาก็น่าจะบอกอะไรฉันหน่อยสิ
ทำไมลาออกจากงานนะ
ถ้าเขาบอกฉันตั้งแต่ตอนนั้น
ไม่รู้ด้วยแล้วเว้ย
มันก็คงดีแล้วล่ะ
โล่งเลยแบบนี้
อะไร ทำไม
นายไม่สบายใจใช่มั้ยล่ะ
เปล่า ไม่ใช่
สบายใจจะตาย
ให้ตายสิ สบายใจจังเลย
มาทำอะไรที่นี่ตอนนี้เนี่ย
ไปได้แล้ว
เออ
ต้องกลับบ้านแล้ว
อะไรเนี่ย
ชเวจุนอู
อีกีแท นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
เห็นฮวียองบ้างมั้ย
ไอ้เวรนี่กลับไปตามตูดฮวียองอีกแล้ว
ไม่ใช่แบบนั้น
ฮวียองทำตัวแปลกๆ
อยู่ดีๆ ก็ส่งข้อความมาขอโทษ แต่พอโทรกลับไปก็ไม่รับสาย
ไม่ได้ไปเรียนพิเศษด้วย
แล้วไง
คือว่า
ฉันแค่คิดว่าเขาอาจมาที่นี่
ฉันไปก่อนนะ
ไปได้แล้ว
ไปก่อนนะ
มาฮวียอง นายนี่มัน
ลองตามหาเขาดูก่อนแล้วกัน
คงเดินเตร่ไปมา ป่านนี้กลับบ้านไปแล้วมั้ง มาฮวียองน่ะ
- ฝนตกแบบนี้อีก - รู้สึกไม่ดีเลยแหะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าถึงได้ปิดเครื่องแบบนี้
จะมีเรื่องอะไร อย่าตื่นตระหนกสิ
โอเจ ว่าไง
อืม ทำอะไรอยู่
ฉันเหรอ...
ฮวียองเหรอ
ก็น่าจะกลับบ้านแล้วมั้ง
และสุดท้าย
และเธอจะได้ศูนย์ในรายวิชานี้
ไอ้เวรนั่น
ว่าแล้วเชียว
ฮวียอง กลับบ้านกันเถอะ
ปล่อย
บอกให้ปล่อย
บอกให้ปล่อยไงวะ
ยังๆ ยังไม่สำนึกอีก
เขาไม่เป็นไรแล้วเราก็กลับกันเถอะ
ปล่อยให้เศษสวะแบบฉันมันพินาศไปเลย
ทำไม
รู้สึกดีใช่มั้ยที่เห็นชีวิตฉันพังแบบนี้
สนุกมากมั้ย
บอกให้ไปไงวะ
พวกนายกลับไปก่อน
นี่ อีกีแท
ไปกันเถอะ
มาทำอะไรอยู่ที่นี่
คนอื่นเขาเป็นห่วงนะ
แล้วเกี่ยวอะไรกับนายด้วย
นายนี่มันขี้ขลาดจริงๆ
นี่คือวิธีที่นายจะขอให้คนอื่นยกโทษให้เหรอ
ฉันไม่เคยคิดจะให้ใครมายกโทษให้
ศักดิ์ศรีมันค้ำคอสินะ
ถ้างั้นทำไมถึงดูเจ็บปวดนักล่ะ
แค่พูดขอโทษฉันแค่นี้
มันเสียศักดิ์ศรีมากเลยเหรอ
มันยากนักหรือไงที่จะยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ
นายรู้มั้ยว่าทำไมฉันเอาแต่เฝ้าดูนายอยู่เฉยๆ
เพราะนายมันน่าสงสารไง
ที่ตอนนี้นายเป็นแบบนี้
เพราะนายรู้ไงว่าตัวเองทำผิด
อย่าเอาแต่หนีปัญหา แก้ไขมันซะ
รับผิดชอบ
และแก้ไขมันด้วยตัวเอง
เลิกขี้ขลาดได้แล้ว
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว
โถ่เว้ย
[8 กรกฎาคม วันเกิดจริงของจุนอู]
นายเกิดวันนี้เหรอ
อืม
แต่ในกระทู้ของโรงเรียนไม่ใช่วันนี้นี่
พอดีว่าแม่ไปแจ้งเกิดช้าน่ะ
วันเกิดปีนี้ฉันจะฉลองกับนายเอง
อืม ตั้งตารอเลย
[8 กรกฎาคม วันเกิดจริงของจุนอู]
วันนี้วันเกิดจุนอูนี่
ไง
- กลับบ้านปลอดภัยใช่มั้ย - อืม
ทุกคน
นี่
ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย
วันนี้ฉันจะไปบอกครูว่า ฉันขอออกจากตำแหน่งหัวหน้าห้อง
ฉันจะไม่บอกเหตุผลว่าทำไม เพราะพวกเธอน่าจะรู้อยู่แล้ว
ฉันคิดว่าจุนอู
น่าจะจัดการเรื่องต่างๆ ได้ดีอยู่แล้ว
ขอโทษที่ทำหน้าที่ได้ไม่จบเทอม
นี่ๆ หัวหน้ามา
ทำไมทำตามใจตัวเองแบบนั้นล่ะ
มันควรถามความเห็นพวกเราด้วยสิ
ไม่จำเป็นหรอก
ฮวียอง
มาคุยกันหน่อยนะ
ไม่ต้อง ไม่ต้องปลอบใจด้วย
ไม่ได้จะปลอบใจอะไร
ฉันแค่เป็นห่วงนาย
ตอนนี้นายดูไม่ค่อยโอเค
"หนูน้อยมาฮวียอง"
เลิกทำอะไรแบบนั้นกันเถอะ
ไม่ต้องทำเหมือนสนิทกันทั้งๆ ที่ไม่ใช่
ทำไมต้องพูดขนาดนั้นด้วย
ใช่ฉันโกรธนาย
และก็ไม่เข้าใจที่นายทำ
แต่เรายังเป็นเพื่อนกัน
จะทำเป็นไม่รู้เรื่องไม่ได้หรอก
เพราะว่าหน้าร้อนเลยเป็นแบบนี้
ฉันไม่เป็นไร
ฮวียอง
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ
ปล่อยเขาไปเถอะ
ปล่อยให้อยู่กับความอวดดีไปเถอะ เขาเป็นคนแบบนั้นอยู่แล้ว
ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอก ซูบิน
จริง ปกป้องความรักของตัวเองก่อนดีกว่า
นี่ ฉันมีอะไรจะให้ช่วยหน่อย
อะไรเหรอ
จริงๆ วันนี้วันเกิดจุนอูน่ะ
ฉันมีของขวัญที่อยากให้เขา
ฉันจะซื้อและรบกวนพวกเธอเอาไปให้หน่อยได้มั้ย
ยูซูบิน ยัยขี้ขลาด
แค่ของขวัญวันเกิด ก็ไม่กล้าเอาไปให้เองเหรอ
ถ้างั้นก็ปล่อยเขาไปสิ ชเวจุนอูน่ะ
ทำไม เธอจะดูแลให้ดีกว่าเหรอ
เกิดร้อยชาติก็ยังไม่ได้เลย
ไม่ต้องรอถึงร้อยชาติหรอก
ไม่จริง ร้อยชาติยังไม่พอเลย
จริง
นี่วันเกิดเขานะ
ถ้าฝากขอขวัญไปให้มันก็ยังไงอยู่
นี่เพื่อนๆ
ได้เวลาปฏิบัติการของกองทัพชานยอลอีกแล้ว
ขอร้องนะคะ แค่ครั้งเดียว
- วันนี้วันเกิดแฟนซูบิน - ใช่แล้วค่ะ
นี่เป็นวันเกิดแรกหลังจากที่คบกันเลยนะคะ
ขอร้องนะคะ พี่
- นะคะ - พี่คนสวย
พี่อยากได้เท่าไหร่คะ พวกเราจะจ่ายให้เอง
- นี่ - แกนี่
- ขอโทษค่ะ - ขอโทษค่ะ
ฉันดูไพ่ทาโรต์ให้ฟรีเลยค่ะ
ฉันดูแม่นมากเลยค่ะ
หรือจะให้ตามหาคนก็ได้นะคะ
- เราตามหาคนเก่งมากเลย - ใช่ค่ะ
โทษทีนะ
พี่ไม่เคยมีความรักมาก่อนเหรอคะ
หนูหมายความว่า
ถ้าพี่เคยมีความรักมาก่อน พี่ก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกซูบินสิคะ
ใช่แล้วค่ะ
- นะคะ - ตามมา
- นี่ๆ - ไม่อยากจะเชื่อเลย
- เร็วเข้า - เรามีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว
- เราไม่มีเวลาแล้วเริ่มกันเลยเถอะ - ดอเค
ทำอะไรกัน
จะไปเจอแฟนทั้งทีก็ต้องสวยหน่อยสิ
ใช่แล้ว ต้องสวยให้ชเวจุนอูตะลึงไปเลย
เร็วเข้า
- เฮ้ยๆ - มาเร็ว
น่ากลัว
- เจ็บ - อดทนหน่อย
- ทำอะไร - แบบนี้
ทำไมฮวังโรมียังไม่มาอีก
ไม่ใช่ว่าเทพวกเราอีกแล้วเหรอ
นินทาอะไรโรมีกันอยู่เหรอ
แต่นแต๊น
- สวยจัง - รสนิยมดีจัง
สวยจัง
พอซูบินมา เขาก็จะออกมา
ทำไมโอเจยังไม่มาอีก
- สาวๆ - มาช้าจัง
เอาเทียนมาเร็ว
[คอร์สเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะ]
ครับ แม่
จุนอู ขอโทษนะลูก
วันนี้วันเกิดลูกแท้ๆ แต่แม่ไม่ได้ทำซุปสาหร่ายไว้ให้
ไม่เป็นไรครับ
วันเกิดก็วันธรรมดานี่ล่ะ
ไม่ต้องคิดมากหรอก
แม่สบายดีมั้ย
ร้านไปได้ดีใช่มั้ย
แน่นอนสิ
วันนี้จะออกไปทำงานเร็วเหรอ
อืม
มีที่ที่ต้องแวะไปก่อนน่ะ
ครับ แม่
ไว้เดี๋ยวตอนเย็นผมโทรหา
จ้ะ สู้ๆ นะลูกแม่
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
เฮ้อ
สอง สาม
-♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪ -♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪
-♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ เดียร์จุนอู ♪ -♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ เดียร์จุนอู ♪
-♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪ -♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪
- อะนี่ - พวกเธอรู้ได้ไง
- เป่าเทียนเร็ว - ขอให้อายุยืนๆ นะ
- สุขสันต์วันเกิดนะ - สุขสันต์วันเกิด
ขอบคุณมาก
ขอบคุณนะทุกคน
เราแต่ละคนไม่ได้เตรียมของขวัญไว้ให้นะ
ไม่เป็นไร
แต่เราเตรียมของขวัญของพวกเราไว้ให้
เอาล่ะ ขึ้นมาได้เลยครับ
จุนอู
สุขสันต์วันเกิดนะ
เธอไม่ควรมาที่นี่นะ
- ไปกัน - เดี๋ยวก่อนสิ
วันนี้วันเกิดนาย เราเลยใช้ตัวช่วยพิเศษ
- ใช่แล้ว - ใช่ๆ
จุนอูอยู่กับซูบินหน่อย
งั้นพวกเราไปก่อนนะ
- ใช่ๆ - เราควรไปกันได้แล้ว
- ฉันเอาเค้กไว้ตรงนี้นะ - ไปกัน
- ไปก่อนนะ - อะนี่
- ไปก่อน - บาย
บาย
- ไปกัน - ระวังด้วย
ไม่ต้องเป็นห่วง
เดี๋ยวฉันก็ไปแล้ว
พี่สาวบอดี้การ์ดไปไหนแล้วล่ะ
ไหนว่าจะจับเวลาอยู่ตรงนี้ไง
ไปแล้วเหรอ
คงไปที่อื่นแล้ว ความรู้สึกไวนะเนี่ย
ไปที่ร้านพ่อฉันกันมั้ย
ฉันเลี้ยงเอง
- เอาสิ - เฮ้อ
ควอนดาฮิน ไม่เป็นไรแน่นะ
ทำไมต้องเป็นอะไรด้วย ก็แค่ไปกินต๊อกบกกีเอง
ไปกัน
สองคนนั้นจะไม่เป็นไรใช่มั้ย
อะนี่ของขวัญวันเกิด ฉันอยากเป็นกำลังใจให้นาย
ขอบคุณนะ
ลงไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันไปส่งบ้านให้
ขออยู่ต่ออีกหน่อยนะ
อุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว
ลงไปกันเถอะ
ฉันจะดู...
นายแกะของขวัญก่อน
แต่เราสัญญากับแม่เธอไว้แล้วนะ
ว่าจะไม่มาที่นี่อีก
ฉันจะเอาไปเก็บก่อน
ฉันน่ะ
ลำบากแค่ไหนกว่าจะมาที่นี่ได้
ฉันก็กลัวและรู้สึกผิดมากๆ
แต่ก็ยังรวบรวมความกล้ามาที่นี่
เพราะเป็นวันเกิดนาย
ถ้าไม่มีฉันนายก็ต้องอยู่คนเดียว
วันนี้เป็นวันที่เราจะอยู่ด้วยกันได้
ฉันจะไปส่งบ้านเอง
รู้แล้ว
เดี่ยวกลับเอง
ยูซูบิน
เธอก็รู้ว่าฉันต้องอดทน ต้องพยายามแค่ไหน
ที่จะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้
ไม่ใช่เหรอ
แต่เธอกลับมาถึงที่นี่
และทำให้ฉันกลายเป็นคนไม่ดี
มันก็ยากสำหรับฉันเหมือนกัน แต่ก็ต้องอดทน
เพราะงั้น
ขอโทษนะ
[สู้สุดใจ วัย 18]
วันนี้ขอบคุณมากนะ นี่เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของฉันเลย
- จริงเหรอ - ครูโอฮันกยอลให้ผมมาครับ
ชเวจุนอูเหรอ
นายมีพรสวรรค์ตามที่พี่ฮันกยอลบอกเลย
จับพวกเขาแยกกันเถอะ
ให้จุนอูย้ายโรงเรียนไม่ได้เหรอ
ขอร้องล่ะ
ซูบินวันนี้ฉันเหนื่อยมากเลย
ฉันรู้ว่าตอนนี้มันเหนื่อยมาก
แต่ถ้าเวลาผ่านไป มันก็คงจะดีขึ้น
จีมินจะคบกับผมหรือไม่
มันก็แล้วแต่คุณจะตัดสินใจ
ทำไมถึงไม่ยอมบอกฉันล่ะ
จุนอู
ฉันรู้ว่ามันจะทำให้เธอเจ็บปวด
จะให้ฉันบอกได้ยังไง
เพราะว่าฉันปล่อยให้นายกลายเป็นแบบนี้
ทำให้ฉันเจ็บปวด และรู้สึกผิดที่สุด
ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกตอนนี้คืออะไร
ฉันเกลียดเขามาก
และยังให้อภัยเขาไม่ได้
มาฮวียอง
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย